Świat zawarty jest w książkach

Czytam naprawdę niewiele książek. Aby sięgnąć po jakąś pozycję, zazwyczaj muszę usłyszeć bardzo pochlebną opinię kogoś znajomego, coś w stylu "musisz to przeczytać !". Do tej książki droga była długa i zawiła. Któryś ze znajomych "lajknął" całkiem fajne zdjęcie na facebooku, które przykuło moją uwagę przeglądając aktualności na wallu. Tym sposobem trafiłam na oficjalny profil Jonathana Carrolla, nie wiedząc jeszcze kim ów autor jest. Wiele komentarzy, cytatów, treści od samego JC. To, co czytałam i widziałam bardzo mi się podobało. Przejrzałam jego bibliografię. Poczytałam recenzje. Dawno nic nie czytałam, nie licząc "Jedz. Módl się. Kochaj", którą mielę w trakcie podróży krótkich i dłuższych. Spytałam znajomego, który był sprawcą całego zamieszania, którą powieść Carolla czytał i mógłby polecić - "Zaślubiny patyków". Książkę zdobyłam w bardzo krótkim czasie ale z różnych przyczyn (głównie z lenistwa) odłożyłam na półkę, gdzie czekała na lepsze dni. Takie też nadeszły w trakcie mojej choroby. Jak to dobrze, że czasem telewizje kablowe mają przerwy konserwacyjne, awarie itp. bo to właśnie dzięki temu sięgnęłam po książkę. I tu się zaczyna...

(scrap oraz zdjęcie autorstwa Michelle )

Książka wciągnęła mnie do reszty. Wciągnęła na tyle, że całą pochłonęłam w 2 dni. Przeniosła mnie do zupełnie innego świata. Styl w jakim jest napisana sprawia, że z każdym kolejnym słowem chcesz czytać więcej i więcej... Gdy byłam w połowie książki, zastanawiałam się, dlaczego wszędzie mówi się o tym, iż Jonathan Caroll jest twórcą fantastyki. Zrozumiałam to dopiero w drugiej części książki... Niesamowite połączenie magii z rzeczywistością !

Zawsze uważałam, że dobra książka, to taka, która potrafi rozbawić Cię do tego stopnia, że śmiejesz się w głos. Tak też było w tym przypadku ale oprócz śmiechu i wypowiadanych w trakcie czytania słów "o matko !" pojawiły się też łzy. To niezwykłe uczucie, gdy tracisz poczucie czasu, dajesz się zupełnie ponieść losom głównej bohaterki i jedyną rzeczą, która przypomina Ci, że żyjesz tu, a nie tam, są łzy... Gdy po przeczytaniu pierwszej części jesteś tak zaskoczona, że jedyne co robisz, to patrzysz w martwy punkt nasłuchując wszechobecnej ciszy... To jedna z tych książek, w trakcie czytania której myślisz sobie "hej, to o mnie" albo "faktycznie tak jest". Autor ma wyjątkowy talent do ubierania w słowa tych wszystkich "nienazywalnych rzeczy" umykających nam w życiu codziennym. Kopalnia złotych myśli. Pełno w niej życiowych mądrości o tym, jak godnie przeżyć swój czas. Dziwność i groza dopadają tu bohaterów na każdym korku. Nikt już nie wie, co jest prawdą, złudzeniem i rzeczywistością... To niby opowieść o ludziach, ich życiu, pracy, miłości ale nagle wydarza się coś takiego, czego ja, jako czytelnik, zupełnie się nie spodziewam i ni stąd ni zowąd zaczynam czytać zupełnie coś nowego, zaskakującego, magicznego, tajemniczego. Zaczynam patrzeć na bohaterów zupełnie inaczej. I to był chyba ten moment, od którego nie odłożyłam książki, dopóki nie przeczytam jej do końca.

"Wystarczy drobna zmiana położenia, jeden mały ruch i wszystko, co wydaje nam się pewne i oczywiste, znika bez śladu."

Rozwój wypadków, jak i zakończenie są nieprzewidywalne. A potem przychodzą do głowy setki refleksji... I w zasadzie po jej przeczytaniu, nigdy już nic nie będzie takie samo...

(...) ilekroć w twoim życiu wydarzy się coś naprawdę istotnego – gdziekolwiek byś była - poszukaj najbliższego patyka i napisz na nim tę okoliczność i datę. Zbieraj patyki, dbaj o nie. Nie powinno być ich zbyt wiele. Co parę lat sortuj je, oddzielaj wydarzenia, które zachowują ważność, od tych, które je tracą. Wiesz o co chodzi. Resztę wyrzuć. Kiedy się zestarzejesz, rozchorujesz albo będziesz pewna, że zostało ci mało czasu, zbierz wszystkie w wiązkę i spal je. Dokonaj zaślubin patyków."

Janathan Carroll
„Zaślubiny patyków”

... może i ja zacznę zbierać patyki z różnych miejsc, w których spotkam choć odrobinę szczęścia ...

Jeśli ktoś ma ochotę odwiedzić stronę autora, zapraszam www.jonathancarroll.com
Dla mnie jest to z pewnością początek przygody z jego twórczością.