Akcja pt.: "Pierzemy sierściucha" :)

Po powrocie z weekendowego wypadu w rodzinne strony zastał mnie widok Matyldy w stanie nieciekawym. Nie chodzi o to, że nie miała jedzenia, bo zapasy miała spore i wszystkiego nie zjadła. Chodzi o jej stan futra, który zawdzięczałam zbyt dużej ilości zjedzonej sałaty i ogórka oraz nieodpowiednim trocinom, które zmuszona byłam kupić ze względu na zmianę asortymentu w sklepie. Zamiast zaopatrzyć się w super chłonne, granulowane podłoże dla gryzoni zakupiłam na szybko ściółkę dla gryzoni, czyli miałkie trociny. Granulowane podłoże jest nieocenione we wchłanianiu wilgoci i neutralizowaniu przykrych zapachów, o czym przekonałam się biorąc Matyldę na ręce z zamiarem przywitania się :D Całe futerko od strony brzuszka, mokre, brudne i śmierdzące ! Włochate pośladki również ! Pomyślałam, trudno – będzie kąpiel i zabrałam się do przygotowania całej operacji, która mi samej przysporzyła sporo stresu, ale jak się później okazało strach miał wielkie oczy. W tempie błyskawicznym świniak miał zrobiony wybieg, a ja wysprzątałam kuwetę wsypując już odpowiednie podłoże. Potem się spięłam, bo jak tu wykąpać sierściucha, aby nie cuchnął na kilometr ? :D Brak środków, brak wiedzy. Plan awaryjny - czysta i letnia woda. Namoczyłam ręcznik i głaskałam nim Matyldę. Średnio jej się podobało i niewiele pomogło, więc wzięłam mydełko Bambino dla niemowląt. Zakupiłam też specjalną szczotkę do czesania sierści świniaków. Nalałam letniej wody w misce, tak aby sięgała Matyldzie do brzuszka. Na dno położyłam mały ręczniczek, aby nie robiła piruetów i czuła się bezpieczniej. Nachajcowałam w mieszkaniu, aby zwierzak się nie przeziębił. Przygotowałam ręczniki - sztuk 3 :) Wzięłam świniaka na ręce i zmierzam do łazienki. Głaszczę, mówię do niej, uspokajam, rozmawiam :D Jak z dzieckiem :) Stawiam w misce - reakcja ? Jest spokojnie. Powoli moczę ręce i głaszcząc moczę futerko :) Namydlam ręce i biorę kuperek do szorowania. Szczegółów pisać nie będę, ale trwało to dłuższą chwilę, bo najgorzej było z brzuszkiem. W każdym bądź razie operacja zakończona. Świniak ląduje w ręczniku pierwszym. Po chwili w drugim. Wycieram, czeszę. Biorę suszarkę, suszę. Nie boi się, ale trzęsie się. Ja też ! Idziemy na kanapę. Zawinięta w ręcznik kurczowo trzyma się moich rąk i ani myśli wynurzyć nosa :) Grzeje trzeci ręcznik na kaloryferze i wstawiam wodę. Owijam Matyldę w ciepły ręcznik i wlewam wrzątek do termoforu.

Kładę się na kanapie, a Matylda razem ze mną, rozkłada się wygodnie na mnie i na mojej polarowej bluzie :) Chyba jej dobrze, myślę sobie. Głaszczę, chwalę, mówię jaka dumna jestem, czeszę, daję sałatę, ogórka w nagrodę :D Po 2 h od rozpoczęcia operacji puszczam ją na jej ulubionym polarowym kocu, pod którym leży ciepły termofor - rozkłada się na nim i grzeje :) Widzę wyciągnięte nóżki, więc wnioskuję, że podoba jej się :) Do czasu wyschnięcia futerka nie wpuściłam jej do klatki, więc cały wieczór spędziłyśmy na kanapie :) Jest czysta i pachnąca a z perspektywy kilku dni stwierdzam, że Bambino jej nie uczuliło :) DZIELNA BESTIA. Jestem w stanie wyobrazić sobie ile stresu ją to kosztowało mimo, iż bardzo starałam się robić wszystko aby ten stres zminimalizować do zera. Pewnie, się nie dało, bo Matylda ma dopiero pół roku i to był jej pierwszy kontakt z wodą. No cóż... Nie szło inaczej :) Myślę, że ona też czuje się teraz bardziej komfortowo. A tak w ogóle, to zrobiłam jej legowisko na domku ze starego polarowego szala w kolorze czerwonym :) Bardzo lubi tam przesiadywać :)