Cztery łapy radości, ogon rozganiający smutki i mokry stempelek

Czyli pies, którego nie mam a o którym marzę od dzieciństwa. Podchodów do spełnienia tego marzenia było kilka. Dawno, dawno temu, gdy mieszkałam jeszcze z rodzicami i po powrocie ze szkoły biegłam na dwór, robiłam różne zwariowane rzeczy. Bywałam w schronisku mojego rodzinnego miasta ale też opiekowałam się prawie wszystkimi bezpańskimi kundlami pojawiającymi się w zasięgu mojego wzroku :) Każdy kolejny był Kajtkiem, dla którego znosiłam jedzenie z lodówki. Budowałam budy z cegieł i desek w miejscu gdzie na wylanych fundamentach powstać miał sklep spożywczy, robiłam im legowiska w piwnicy i oczywiście przyprowadzałam je do domu ;) Pamiętam jednego Kajtka, z kręconymi włosami, całego siwego, z którym przyszłam do mieszkania. Rodzice nie byli zadowoleni, tym bardziej, że mieszkaliśmy w bloku, a mój tato zawsze powtarzał, że to nie miejsce dla psa ! Mimo świetnego kontaktu i wielkiej sympatii do czworonożnych utrzymuje ten pogląd do dziś. Mama zawsze miała stosunek obojętny jeśli chodzi o zwierzaki domowe - lubiła pogłaskać przez chwilę a zaraz potem zapomnieć o jego istnieniu. Siostra miała słabość do psiaków taką samą jak ja, z tą różnicą, że ona w końcu doczekała się realizacji tego marzenia, a ja do dziś nie. No więc psa nie posiadam z dwóch bardzo ważnych powodów: posiadam zakaz w umowie najmu dot. przetrzymywania psów i kotów na posesji, a nawet gdyby tego zakazu nie było, żal byłoby mi zostawiać psa samego w 4 ścianach na 9 h dziennie. Nie chodzi przecież tylko i wyłącznie o moją przyjemność, ale też o szczęście czworonoga, a skoro na chwilę obecną nie mogę poświęcić mu tyle czasu ile bym chciała, to mam Matyldę :) Jedyny kontakt z psem jaki posiadam, mam u mojej siostry :) Tak duża jak jest Bazuka, tak samo ogromna jest moja miłość do niej, a radość z możliwości obcowania z nią, spacerowania, bawienia i rozpieszczania nie zna granic !!! :)

Jest ona idealnym zaprzeczeniem teorii mojego taty, ponieważ siostra mieszka w bloku a Bazuka nie jest psem małym, bo to zwariowany sznaucer olbrzymi :) Co prawda nie jest to małe mieszkanie, ale jednak to mieszkanie, a nie dom. I co ? Da się ? Da ! Jasne, że pies musi mieć wybieg, najlepiej duży ogród ale ja nie widzę problemu aby wyjść z czworonogiem do lasu. I tak też robię, jeśli tylko mam ku temu okazję :) A marzenie o posiadaniu psa nadal pozostaje na liście "do realizacji" i nie mam nawet wątpliwości, że spełnię je jako jedno z pierwszych. Kiedy ? Hmmm... Jest wiele czynników, które muszą się złożyć na tę okoliczność :)

Cztery łapy, ogonek (a w przypadku Bazuki merdająca kulka :)) i mokry nosek zwany stempelkiem dają mi wiele radości ! Satysfakcję dają mi spacerki, drapanie sierściucha, wycieranie mokrej brody - fajnie jest mieć takiego towarzysza... Bazuka jest bardzo żywiołowym psiakiem - niewiele jej potrzeba do szaleństwa a zabawy (po których ja jestem bardziej poszkodowana) sprawiają mi pewnie tyle samo frajdy co jej ;) A szczęście w czarnych oczach psiaka - BEZCENNE ! :)